Nieuws

Nieuws van Youz

30 april 2021

regulier-ansgar-willenborg.jpg

De coronacrisis kent veel bijeffecten. Een van deze effecten is dat de netwerkzorg in heel groot tempo aan belang heeft gewonnen. Als zorgaanbieders heb je elkaar op verschillende manieren nodig en functioneer je in verschillende netwerken. In tegenstelling tot het concept ‘ketenzorg’ – dat suggereert dat het zorgproces uit verschillende op elkaar volgende onderdelen bestaat – gaat de ‘netwerkzorg’ ervan uit dat deze onderdelen als non-lineair netwerk met elkaar zijn verbonden en verschillende zorgprocessen niet alleen achter elkaar, maar ook parallel of juist afwisselend plaatsvinden. De cliënt of patiënt profiteert hiervan omdat de zorg niet in losstaande loops (van loket naar loket)  maar als samenhangend geheel is georganiseerd. Voor behandelaren en hulpverleners is het voordeel van een meer systematische, integrale aanpak dat zorg of hulp contextueel geboden kan worden en hierdoor meer effectiviteit en minder frustratie voor de cliënt belooft.

Ook op de dagelijkse praktijk van de JGGZ aanbieder Youz drukt de netwerkzorg een steeds groter wordende stempel. Soms gaat het om de samenwerking met het informele netwerk van de jeugdige, soms gaat het over de samenwerking met school en steeds vaker gaat het ook over de samenwerking tussen verschillende zorgaanbieders. Om deze goed te laten verlopen is het belangrijk dat de werkprocessen op elkaar afgestemd zijn en dat duidelijk is wie wanneer de regie in het zorgproces heeft. Daarnaast is het belangrijk dat de kwaliteitsstandaarden en bedrijfsvoeringsaspecten op elkaar afgestemd zijn. Maar naast alle techniek gaat het vooral ook over de rol die je als professional zelf speelt.

Of het nou een formeel of informeel netwerk betreft, als professional in een netwerk is het aantal mensen waartoe je je verhoudt groter en het aantal situaties waarin je terechtkomt uiteenlopender. Dat vraagt om flexibiliteit en aanpassingsvermogen. Je zou bijna kunnen zeggen dat werken in een netwerk bijna het tegenovergestelde is van werken aan een lopend band. Je brengt je expertise niet meer in een kruiwagen het gezin in, maar draagt de kennis in je rugzak en kijkt per situatie wat er nodig is. En dat is niet altijd even gemakkelijk. Zelf ben ik onlangs bijvoorbeeld in een situatie terechtgekomen waarbij ik samen met een collega in een keer in een soort belerende stand stond. Funest voor de netwerksamenwerking. Co-collega’s waren – terecht – geïrriteerd. Maar gelukkig werd het al de dag na het incident bespreekbaar gemaakt. Ik was opgelucht en ook bij de co-collega’s leek het vuil weer uit de lucht.

Realiseerde me temeer dat naast alle techniek en processen die de basis van een functioneel zorgnetwerk vormen een open houding en het vermogen tot zelfreflectie misschien nog de belangrijkste ingrediënten voor succesvolle netwerkzorg zijn.

Ansgar Willenborg