Eenzaamheid

Eenzaamheid

Jullie zijn een hecht gezin en je kind heeft een aantal vrienden, maar toch heb je het gevoel dat hij of zij zich eenzaam voelt. Dat kan. Een kind kan zich, net als een volwassene, in elk gezelschap eenzaam voelen.  Of je kind eenzaam is, is lastig te zeggen. Hij of zij laat je echt niet altijd alles zien wat er van binnen speelt. Je kind wil je niet ongerust maken omdat je bijvoorbeeld al genoeg problemen hebt, je in scheiding bent of omdat je kind nooit zo zijn of haar gevoelens deelde. Praat er over, dan weet je het.

Is mijn kind eenzaam?

Is je kind teruggetrokken of erg verlegen? Of mijden andere kinderen hem of haar? Dan is het vaak snel duidelijk. Je kunt het als ouder zien als je kind somber is of zich terugtrekt. Een verdrietig gezicht zegt vaak genoeg. Eenzaamheid zie je niet. Dat kun je alleen naar zelf voelen, net als pijn.

Tips bij een vermoeden van eenzaamheid

Je kunt eens open bespreken wat er aan de hand is. Controleren of het klopt dat je denkt dat je kind zich eenzaam voelt. Neem je kind serieus. Het is heel gewoon je eens eenzaam te voelen. Maar het moet wel weer over gaan. Anders is er iets aan de hand en moeten jullie professionele hulp zoeken. Het kan zijn dat er sprake is van depressie, angststoornis of een vorm van autisme. Worden de problemen groter of vermoed je dat er meer aan de hand is, bespreek het dan met je huisarts of het wijkteam. Tot de mogelijkheden behoren verschillende soorten (online) behandelingen,  zoals individuele gesprekken, ouderbegeleiding, gezinsbegeleiding en multidisciplinaire familietherapie (MDFT). Bij minder ernstige problemen heeft Youz in Haaglanden aanbod op het gebied van preventie. Daarnaast is er speciaal voor kinderen die te maken hebben met een moeizame (v)echtscheiding het programma Kinderen uit de Knel.