Nieuws

Nieuws van Youz

30 april 2020

marianne+en+annemieke.png

Annemieke van Gijs is orthopedagoog en gezinsbehandelaar en Maroeska van Wel is orthopedagoog. Beiden werken op de Banjaard. Annemieke behandelt kleine kinderen met een licht verstandelijke beperking in combinatie met psychiatrische problemen en hun gezin en Maroeska behandelt de grotere kinderen en jongeren en hun gezin. Hoewel ze allebei andere doelgroepen helpen, hebben ze twee dingen met elkaar gemeen: ze zijn deskundig en creatief in het bieden van hulp.

Psychiater Marianne Kasius lichtte eerder in het AD al toe hoe belangrijk het is de juiste zorg te bieden bij doelgroepen met een licht verstandelijke beperking. Bij de Banjaard houdt men zich wetenschappelijk bezig met het aanpassen van bestaande behandelingen voor deze doelgroepen. Ook in coronatijden zie je dat de visie en werkwijze van de Banjaard z’n vruchten afwerpt.

Gebarentaal op beeld

Één van Annemiekes specialiteiten is het bevorderen van communicatie tussen ouder en kind. Gesproken taal is niet voor iedereen een vanzelfsprekendheid. “Onze kinderen hebben vaak nog geen taal, geen woorden. Ze kunnen niet praten. Sommige kinderen gaan in een latere fase de taal wel beheersen, maar sommigen ook niet. Je ziet dat foto’s, plaatjes, maar ook gebarentaal goede uitgangspunten zijn. Het is heel basaal en klein maar als je het goed organiseert heb je opeens een moment van communicatie. Onlangs kreeg ik een heel fijn berichtje van een moeder die me vertelde dat haar kind ineens een gebaar nadeed. Dit was na aanleiding van een online behandeling waarbij ik gebruik maakte van filmpjes waarin ik zelf voordeed hoe de gebaren eruit zien.

Alle filmpjes die we door de coronacrisis hebben gemaakt vroegen wat creativiteit, maar we hebben besloten dat we ze er echt in willen houden. Ook als de wereld er straks weer normaal uitziet. We merken namelijk dat ze enorm klantvriendelijk zijn. Mensen kunnen er op hun eigen tempo naar kijken én je ziet dat het werkt. Via beeldbellen geven we ze dan behandeling op maat. De doelstelling bij de kleintjes is echt om ouders tools geven zich minder machteloos te voelen bij het opvoeden van hun kindje. We zetten ze in hun kracht en geven ze het zelfvertrouwen dat ze elkaar kunnen leren begrijpen.”

Alle ballen online omhoog

Maroeska vertelt dat in december 2019 de eerste verkennende gesprekken met de Digipoli al waren om na te gaan hoe de methoden die bij de Banjaard worden toegepast breder inzetbaar zijn bij Youz en hoe de LVB-doelgroep kan profiteren van een online aanbod. Ook hebben Annemieke en Maroeska de LOL training gedaan, om gecertificeerd online behandelaar te kunnen worden. “Je moet ouders en kinderen er online echt bij houden. Je moet de spanningsboog strak houden en dat vereist allerlei skills. De aandachtspanne is online korter, dus je moet bijvoorbeeld uitleg goed afwisselen met actieve en prikkelende oefeningen.

“Annemieke en ik zijn nu bezig een online psycho-educatiemodule te maken voor ouders en we zijn al best ver. Ook zijn we bestaand aanbod geschikt aan het maken voor onze cliënten. Opdrachten proberen we zoveel mogelijk visueel te maken. We stellen bijvoorbeeld vragen als: probeer nu eens voor je kind te tekenen hoe het er uit ziet als hij over 5 dagen jarig is. Het verschil van online met de oorspronkelijke modules is dat ouders concretere oefeningen en voorbeelden krijgen, zonder dat behandelaar bij hen thuis komt. Tijdens het geven van de online modules is het belangrijk om duidelijk aan te geven wat de verwachtingen zijn. Gezien het voor veel ouders de eerste keer is dat ze op deze manier de behandeling krijgen hebben ze wel meer hulp en uitleg nodig. We geven ook echt bij deze ouders aan op welke knoppen ze kunnen drukken. Hoewel we het in dit vroege stadium nog niet kunnen aantonen lijkt het er sterk op dat online een goed effect heeft.”

Per cliënt lopen de doelstellingen en behandelingen enorm uiteen. Dat komt onder andere door de diversiteit van de doelgroepen zelf. Maroeska en Annemieke hebben op dit moment veel online en telefonische contactmomenten. “De een wil liever bellen terwijl de ander het juist fijn vindt om te beeldbellen,” zegt Maroeska. “Ik kan ook mijn onderzoeken via beeldbellen deels gewoon voortzetten. Denk bijvoorbeeld aan een ontwikkelingsanamnese of interview om de sociaal-emotionele ontwikkeling van een kind in kaart te brengen. Soms is het best lastig hoor. Het kan dan extra informatie geven om ouders te vragen hun dagelijkse interactiemomenten te filmen. Je probeert natuurlijk een zo’n betrouwbaar mogelijk beeld te krijgen door per individu alle informatie naast elkaar te leggen, samen met alle betrokken behandelaren. Onze balans zoeken we altijd tussen middelen die zijn gevalideerd voor mensen met een gemiddelde intelligentie en de toepassing op onze doelgroepen. Of dat nou in coronatijden is of niet. ” We hopen dat, wanneer de Corona-maatregelen weer wat zijn afgebouwd, we met behulp van casestudies kunnen beschrijven wat de werkzame factoren binnen het online behandelen zijn.

Hard werken, liefde en grote verantwoordelijkheden

“Iedereen in de ggz werkt keihard om zo goed mogelijke zorg te bieden, maar we hebben ook onze verantwoordelijkheid als het gaat om de algemene gezondheid. Het is onverantwoord om nu helemaal op dezelfde manier te blijven werken, dus we houden ons aan de richtlijnen van het RIVM. Onze mensen maken nog steeds enorm lange dagen en proberen met zóveel passie? voor deze doelgroep de beste zorg te bieden. Daarom doet het ons een beetje pijn als we bijvoorbeeld lezen dat online behandelen een soort van plan B is. Het is geen plan B. Het is een plan A2: online behandelen is volwaardig, ook al is het natuurlijk wennen en brengt het nieuwe uitdagingen met zich mee. Er zijn altijd hele kwetsbare patiënten die face to face contact nodig hebben. Daar bedenken we dan een goede oplossing voor,” beamen beide behandelaren eensgezind.